HİKAYE

- Şu merdiven başında pazarlık yapan kadın bir fahişe mi ?

- Hayır

.

-Peki ya o ? Sokağın başında bacaklarını gösteren.

- Hayır.

-Peki ya şu kadın ? Baksana nasıl da şehvetle bakıyor.

- Hayır o da değil.

-Burada hiç fahişe yok mu baksana şu kadınlara nasıl da

 giyinmişler.

- Fahişe nedir bay Richard Thomas Enguane.

-Tenini parayla satan aşşağılıklardır bay Vencanze.

- Hayır bay Richard Thomas Enguane. Fahişelik bu değildir.

-Hah ! Neymiş peki fahişelik

.
- Fahişelik insanların hayatını bilmeden onları aşağılamak 

ve 

yargılamaktır. 

Sokağın sonunda bir berber var bay Richard 

Thomas Enguane. Lütfen aynaya bakınız. Orada var olan 

en 

büyük fahişeyi göreceksiniz…

"Affedersiniz bayım, daha iyi bir dünyaya giden bir tren var mıdır?"

"Affedersiniz bayım, daha iyi bir dünyaya giden bir 

tren var mıdır?"

CAN BABA'DAN

Boş ver be yaşı!
Gönlün ne kadar genç ondan haber ver?
Şöyle atıp koyu grileri siyahları sabahtan;
Sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna,
Ondan haber ver?
Koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını,
Gelene geçene yol verme girsin içeri diye,
Ama gömme başını toprağa bir,çift güzel göz uğruna.
Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda,
Ama aklını kaybedecek kadar,bir aşk varsa avuçlarında,
Bırak aksın yollarına.
Yağ geç,yık geç kimse, kimse inanmazsa;
İnanmasın sen inan yüreğine.
Hem ona geçmezse kime geçer sözün?
Büyü büyü!
Bak ellerin ayakların kocaman,
Aklında maşallah yerinde;
E ne diye tutarsın yüreğini uçmasın diye,
Akıllı ol,yüreğin gelir peşinden,
Boş ver yaşı başı,
Aşk var mı aşk,ondan haber ver?
Takılmışın yüzündeki,gözündeki çizgilere;
O çizgilerin yüreğine neler kazıdğını düşün,
Atmak mı istiyorsun kendini dereye,
Soğuk bir kış günü.
Öl gitsin...
Parayı pulu savurup,
Bir balıkçı köyünde balık mı tutmak istediğin,
Savrul gitsin.
Boşver be yaşı başı,
Kim tutar seni kim,
Kendi yüreğinden başka?
Aklını al da öyle git.
İster bir duvara,ister bir odaya,
Kıra,bayıra vur da git!
Dert etme ellerini,onlarda gelir,
Seninle birlikte bırakmadıkça birine.
O biride gelir,gerçekten istediğin oysa,
Seveceksen ve öleceksen uğruna!
Yaşa be yaşa da öyle git, gireceksen toprağa.

Yaş 70'e gelse bile,hayat daha bitmemiş,
Sen mi biteceksin?
Çekeceksen bile bayrağı;
Yaşadım "Ulan Dibine Kadar" diyemeyecek misin?.

C a n . Y ü c e l

CAN BABADAN

İğneli

ANAM BABAMA AŞIK OLMUŞ,
BABAM DA ANAMA.
GEZELİM BU ÇARŞAMBA DEMİŞ BABAM.
SUR-DİŞLİ ANAM, ÖYLE ŞIK BİR FİSTANI YOK,
ABLASININ NİŞANLIĞINI İSTEMİŞ ÖDÜNÇ,
TEYZEM DAHA TOPLU, OTURMAMIŞ ÜSTÜNE ENTARİ,
TEYELLE, İĞNEYLE AYARLAMIŞLAR ÜSTÜNE
ANAMIN.
BABAM, KAVİLLERİ ÜZRE, GELİP TOPKAPI DIŞINDAKİ EVLERİNE,
ANAMI ALIP, KAÇBİR TIRAMVAYLAN AKTARMA,
BEBEĞE GÖTÜRMÜŞ O AFRODİT’İ
BEBEK SIRTLARINA ÇIKMIŞLAR.
BABAM OTURTMUŞ ANAMI ÇAYIRA,
DENİZİ GÖSTERMİŞ,
İYİ ŞEYLERDEN SÖZ ETMİŞLER,
DERKEN ÖPECEK OLMUŞ ANAMI,
ANAM ÇOKTAN RAZI.
BABAM EL ATINCA ORASINA, BURASINA,
FİSTANDAKİ İĞNELER BATMAZ MI ELİNE!
AY! DEMİŞ BAĞIRMIŞ BABAM…
O GÜN, O ÇAYIRDA, O AN
DÜŞTÜĞÜM İÇİN BEN ANAMIN İMGELEMİNE,
YAŞAMDA DA, ŞİİRDE DE
BÖYLE İĞNELİ KONUŞMAKLIĞIM

DÜZEYLER

Spiritüel:  Ben bir hiçim/Ben önemsiz biriyim. (Ruhsal yoksunluk)

İnanç:   Kazık yemeden kazık atarsam kazanırım. İnsanlara güvenilmez.

Kimlik: Ben diploma/fiziksel güzellik/unvan/para vb. sahibi biriyim.

Yetenek:  Çok zekiyim. Herkesten üstünüm.

Davranış: Onlara hadlerini bildiririm. Benim üstünlüğümü tanımalılar.

Çevre: Hayat kötü. Herkes kazık atmak için sırada bekliyor.

SONUÇ     (Hayatımıza bize kazık atacak insanları çekeriz.)

----------------------------------------------------------------------------------- 

Spiritüel:  Kendimi sevmek için sevilmeye ve değerli bulunmaya ihtiyacım var.

İnanç:      Herkesi mutlu edersem sevilirim.

Kimlik:    İyi ve fedakar bir ebeveynim/evladım/çalışanım/arkadaşım.

Yetenek: Çok çalışkanım. Becerikli, eli çabuk ve hızlıyım.

Davranış: Kimseye hayır diyemiyorum. Ama bana borçlular.

Çevre: İnsanlar hep beni kullanıyor.

SONUÇ  : (Hayatımıza bizi kullanacak insanları çekeriz.)

---------------------------------------------------------------------

Spiritüel: Ben Bütün'ün bir parçasıyım.

İnanç:      Kendime ve başkalarına yararlı bir insan olduğumu biliyorum.

Kimlik:  Ben hayatta fark yaratan, özsorumluluğu olan bir insanım.

Yetenek: Mesleğimi keyifle ve yaratıcılıkla yapıyor ve  kendimi sürekli geliştiriyorum.

Davranış: Sıcak, içten ve alçakgönüllü davranıyorum. İnsan ilişkilerinde başarılıyım.

Çevre: Çevremdekiler beni destekliyor.

SONUÇ : (Hayatımıza kaliteli dost ve arkadaşları çekeriz.) 

Bu düzeyler karıştığında ne olur?

İş arkadaşınız size gelip ‘Oda çok dağınık ‘der. 

Çevre düzeyinde konuşmuştur. 

Siz bunu davranış düzeyinde algılarsanız. ‘ Bu sabah topladım’ dersiniz. 

Arkadaşınız’ Pek iyi olmamış ‘ der. ( Beceri) 

‘ Sen bana dağınık mı diyorsun’ dersiniz. (İnanç) 

İşte size bir tartışma ortamı. 

Oysa birbirinizin hangi düzeyde konuştuğuna dikkat etseydiniz gereksiz alınganlıklar olmazdı.